dotsch,
der
;Etymologie unklar.
1.
›nicht aufgegangenes, teigiges Backwerk‹.Belegblock:
Sant Petter ist her-kumen, | Der leret meinen man im haus, | Das er mir schnit mein dotzen aus | Und sod sie in aim kessel eben.
2.
›Narr, dummer Kerl‹.Wortbildungen:
dotschenkarren
Belegblock:
wie machst du dich hie so mucker? | Du trentsch, du totschz, was geht es dich an?
Ich wil [...] | [...] dem dötschn ein sorg ein-stecken, | Das ers hauß thu ein weil versorgen.