merochse,
der
.
1.
wohl eine Walroßart (vgl. ); zu
1
(
das
) 1.
Bedeutungsverwandte:
vgl. , .
Gegensätze:
vgl. .

Belegblock:

Joachim, Marienb. Tresslerb. (
preuß.
,
1401
):
3 firdung dem manne, der der merochsen wart zum Sthume.
2.
›Wildochse‹; ütr.: ›mürrisches Familienoberhaupt‹; Bezug auf
1
(
das
) unklar.
Bedeutungsverwandte:
vgl. 1; 5.

Belegblock:

Kurrelmeyer, Dt. Bibel (
Straßb.
1466
):
Wann die speys salomons die was [...] x vaist ochssen [...] vnd C wider: on die aufnemungen des geiaides der hirssen vnd der rechbock vnd merochsen.
oder mag man eren mit dem mer ochsen?
Pfeiffer, K. v. Megenberg. B. d. Nat. (
oobd.
,
1349
/
50
):
Pei dem merohsen verstên ich ainen iegleichen eifrær, der in seim haus promsent ist als ain per und gelebt nümmer güetleichen mit seiner hausfrawen.